
عنوان فارسي: مسير سبز
محصول سال: 1999
ژانر: درام ، فانتزي
به کارگرداني: Frank Darabont
فيلم نامه: نوشتهی Stephen King ، Frank Darabont
با هنرمندي:
| Tom Hanks | در نقش | Paul Edgecomb |
| David Morse | در نقش | Brutus "Brutal" Howell |
| Bonnie Hunt | در نقش | Jan Edgecomb |
| Michael Clarke Duncan | در نقش | John Coffey |
| James Cromwell | در نقش | Warden Hal Moores |
| Michael Jeter | در نقش | Eduard Delacroix |
| Graham Greene | در نقش | Arlen Bitterbuck |
| Doug Hutchison | در نقش | Percy Wetmore |
| Sam Rockwell | در نقش | 'Wild Bill' Wharton |
| Barry Pepper | در نقش | Dean Stanton |
خلاصه داستان:
پل يکی از نگهبانان قديمی زندان ديترويت در دهه 1930 می باشد. اعتقاد و ايمان پل در طول اين چند سال با مشاهده زندگی و مرگ افراد ضعيف شده است. او همکاری به اسم پرسی دارد که فردی گستاخ، خودخواه و خشن است که از آزار زندانيان لذت می برد. در همين احوال مردی سياه پوست و غول پیکر به اسم جان کافی به زندان آنها منتقل می شود. جان متهم به قتل دو کودک است و از خوابيدن در يک سلول تاريک وحشت دارد. پل بتدريج به شخصيـت جان علاقمند می شود و در می یابد او دارای يک قدرت متافيزيکی عجيب است. سرانجام جان در عين بیگناهی به اعدام محکوم می شود اما قبل از آن چگونگی و واقعیت ماجرای قتل آن دو کودک را بشکل عجیبی به ذهن پل منتقل می سازد و پل پس از اين ماجرا ايمانش را بازيافته و دارای همان نيروی خارق العاده جان می شود.
رده بندی سنی: R افراد زیر ۱۷ سال با همراهی والدین تماشا کنند.
زمان فیلم: 188 دقیقه
درباره فیلم :
مسیر سبز فیلمی است متکی بر باورهای دینی.
نیمه اول فیلم شاهد ضرباهنگ سریعی هستیم که ما را با فیلم همراه می کند.اما در نیمه دوم از تندی آن کاسته می شود و گاه در لحظاتی بسیار هم خسته کننده می شود.(صحنه گفتگو سر میز,سکانسهای پایانی..., )
و فیلم با وجود صحنه های قوی (مانند اعدام مردی با اسفنج خشک) که نشان ازکارگردانی قوی می دهد, متاسفانه خیلی کمتر از آن چیزی که می توانست باشد , از کا در می آید.اگرفرض کنیم در این نوع فیلمها مهم ترین
هدف اینست که تماشاگر پس از دیدن فیلم به فکر فرو رود_آن هم با وجود چنین مفاهیم عمیق دینی_این هدف چندان محقق نمی شود که دلیل دیگریست بر عدم موفقیت آن.
خيلي فيلم دقيقيه ! من با اين که فيلم رو توي خونه و با کامپيوتر ديدم، بعدش نشستم چند ساعت گريه کردم! آدم دلش براي آدمهايي مثل جان کافي تنگ مي شه! به قول ماهنامه فيلم نگار: دنيا بدون جان کافي تنگ نيست؟