عنوان فارسي: عنوان فارسي:

محصول سال: 1974

ژانر:  جنايي ،  درام

به کارگرداني:  Francis Ford Coppola

فيلم نامه: نوشته‌ی Mario Puzo ، Francis Ford Coppola

با هنرمندي: 

Al Pacino	در نقش	Don Michael Corleone
Robert Duvall	در نقش	Tom Hagen
Diane Keaton	در نقش	Kay Corleone
Robert De Niro	در نقش	Vito Corleone
John Cazale	در نقش	Fredo Corleone
Talia Shire	در نقش	Connie Corleone
Lee Strasberg	در نقش	Hyman Roth
Michael V. Gazzo	در نقش	Frankie Pentangeli
G.D. Spradlin	در نقش	Sen. Pat Geary
Richard Bright	در نقش	Al Neri
Gastone Moschin	در نقش	Don Fanucci (as Gaston Moschin)
Tom Rosqui	در نقش	Rocco Lampone
Bruno Kirby	در نقش	Young Clemenza (Peter) (as B. Kirby Jr.)
Frank Sivero	در نقش	Genco Abbandando
Francesca De Sapio	در نقش	Young Mama Corleone (as Francesca)

اين فيلم با نام :

Mario Puzo's The Godfather: Part II (USA)(complete title)                                                

نيز شناخته مي شود.

زمان فیلم:  200 دقیقه

درباره فیلم :

كاپولا با قسمت دوم نشان ميدهد كه ساخت پدرخوانده يك اتفاقي نبوده. نسبت به قسمت اول ساختاري كاملا مدرنتر دارد و بقول سرجو لئونه فقيد، كاپولا وقتي پدرخوانده يك را ميسازد قدري حواسپرت است اما با قسمت دوم است كه او تسلط كاملش را به مديوم سينما نشان ميدهد. در واقع با اين فيلم بود كه همان تعداد اندك افراد مردد هم كاملا قانع شدند كه نابغه جديدي ظهور كرده. با اينهمه فيلم جذبه قسمت اول را ندارد. چيزي در فيلم بنظرم كم است كه معلوم نيست چيست. من اين يكي را ترجيح ميدهم اما قسمت اول پرفروش تر، مردمي تر و بطور كلي براي بيشتر سينمادوستان دوست داشتني تر است. 10 از 10

باور كنيد در بعضي صحنه ها بخاطربازي ديوانه كننده پاجينو اشكم در اومد.چشمان سرد و يخي اين مرد كه حتي در موقع افسار گسيختگي ديگران يخش آب نمي شه...
من عاشق صحنه اي هستم كه مايكل با اعتراف زنش به اون پرخاش شديدي مي كنه توجه كنيد به حالت چهره و چشمان پاچينو كه در طول اعتراف زنش از آرامش محض اوليه به طوفان دردناك خشم منتهي ميشه.

فیلمی تکرار نشدنی دارای یک ال پاچینو فوق العاده صحنه اخر که ال به افق مینگرد را خیلی دوست دارم